Dom Uphagena

Dom Uphagena położony przy ulicy Długiej 12 w Gdańsku jest jedyną w Polsce i jedną z niewielu w Europie kamienic mieszczańskich z XVIII wieku dostępnych do zwiedzania. Johann Uphagen nabył tę kamienicę w 1775 roku. W ciągu kilku lat (do 1787 roku) kamienica została gruntownie zmodernizowana i dostosowana do potrzeb nowego, zamożnego właściciela. Uphagen zamieszkiwał dom aż do śmierci w 1802 roku, następnie kamienica przeszła na kolejnych spadkobierców rodziny, pozostając ? co było rzadkością w owych czasach ? przez cały wiek XIX w rękach jednej rodziny. W 1911 roku utworzono w uphagenowskiej kamienicy muzeum, które działało do 1944 r., wówczas to niemieccy konserwatorzy ewakuowali jej wystrój i wyposażenie. Zagłada domu, podobnie jak miasta, nastąpiła w marcu 1945 r.

Dom przy Długiej 12 odbudowano w niespełna dziesięć lat po wojnie z myślą o przywróceniu Gdańskowi popularnego niegdyś muzeum wnętrz mieszczańskich, jednak zamysł ten udało się zrealizować dopiero w trakcie prac prowadzonych w latach 1993 ? 1998 i wówczas udostępniono obiekt zwiedzającym.

W kamienicy Johanna Uphagena oglądać można sień, jest to wysokie wnętrze, o posadzce wyłożonej kamiennymi płytami, ze ścianami i sufitem dekorowanymi sztukateriami. W części zachodniej (na prawo od wejścia) wyodrębnione zostało pomieszczenie pełniące niegdyś funkcję kupieckiego kantoru (obecnie sklep muzealny).

Na antresoli położony jest niewielki salonik, wyłożony drewnianymi boazeriami z namalowanymi scenami o tematyce chińskiej, modnej w XVIII wieku, stąd jego nazwa pochodząca z okresu międzywojennego określająca go jako herbaciarnię. W herbaciarni zachowany jest osiemnastowieczny piec pochodzący z gdańskiej wytwórni.

Na drugim piętrze w przedwojennej dużej i małej sypialni oraz w saloniku znajdują się obecnie sale wystaw czasowych.

Na pierwszym piętrze od ulicy położony jest salon ? najbardziej reprezentacyjne wnętrze domu. Pomieszczenie dekorowane jest białymi boazeriami z płycinami przedstawiającymi antyczne budowle, ten temat cieszył się w XVIII wieku szczególną popularnością. Dekoracja snycerska jest złocona i barwnie laserowana. Pola ścian powyżej boazerii wyścielają tkaniny. W narożnej niszy ustawiony jest oryginalny piec, przeciwległą niszę dekorował niegdyś wspaniały zegar kurantowy, dzieło znakomitego gdańskiego zegarmistrza (zaginął po drugiej wojnie światowej). Sufit zdobi rozbudowana dekoracja sztukatorska, która była niegdyś złocona i laserowana barwnie. Obecnie wyposażenie wnętrza składa się z kilku mebli siedziskowych i dwóch komód.

Duża jadalnia położona jest od strony dziedzińca wewnętrznego, na boazeriach przedstawione zostały tematy mitologiczne i antyczne, rzymskie budowle, ściany wyściela adamaszkowa tkanina. Umeblowanie tego wnętrza jest obecnie kompletowane.

W skrzydle bocznym zlokalizowane są trzy niewielkie saloniki z boazeriami dekorowanymi przedstawieniami owadów, kwiatów, ptaków. Jeden z nich służył jako pokój muzyczny.

W oficynie znajduje się mała jadalnia ze stołem i krzesłami pochodzącymi z dawnego wyposażenia domu. Na parterze oficyny i skrzydła bocznego zlokalizowane zostały pomieszczenia gospodarcze ? kuchnia i spiżarnia. W XVIII wieku w kuchniach gdańskich wykorzystywano nadal jeszcze trzony kuchenne o otwartym ogniu, kuchnia taka znajdowała się także w domu Uphagena. W tym pomieszczeniu pokazywane są także sprzęty kuchenne. Obok znajduje się spiżarnia ze sprzętami służącymi do przechowywania produktów spożywczych.

W dawnym kantorze kupieckim prezentowana jest wystawa stała pokazująca Dom Uphagena w dawnej fotografii.

Dalsza część »

Wszystkie wydarzenia »